تعارض دادگاه ها و تعارض قوانین درباره نفقه در حقوق اتحادیه اروپا، پروتکل 2007 کنوانسیون لاهه و حقوق ایران

نوع مقاله : علمی- ترویجی

نویسنده

دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

چکیده

حمایت از منافع مشروع اشخاص خصوصی و ایجاد ثبات و قابلیت پیش­بینی در روابط برون ­مرزی مستلزم توجه توامان به قواعد تعارض دادگاه­ها و قواعد تعارض قوانین است. یافته­ های این مقاله نشان می­ دهد که قاعده ­های صلاحیت در موضوع نفقه اعم از تعیین دادگاه صالح و یا قانون حاکم می ­بایست بر ارتباط و تعلق دعوی نسبت به کشور معین مبتنی باشد. این قاعده ­ها در پروتکل 2007 کنوانسیون لاهه و مصوبه 2009 اتحادیه اروپا درباره دادگاه صالح و قانون حاکم در موضوع نفقه به سوی محل سکونت عادی طلبکار گرایش یافته است. همچنین در پرتو گسترش حاکمیت اراده، طرفین دعوی انفاق اجازه یافته­ اند تا به طور محدود به انتخاب دادگاه صالح و قانون حاکم بپردازند. به­ علاوه اهتمام دولت­ها به تضمین حق دادرسی منصفانه باعث شده است تا یک دادگاه بتواند علیرغم فقدان صلاحیت به طور استثنایی به دعوی مطروحه رسیدگی نماید. در حقوق ایران قواعد تعارض دادگاه­ ها با ارجاع به محل اقامت خواهان به عنوان ضابطه نهایی، فاصله چندانی با اسناد بین ­المللی ندارد. ولی در تعارض قوانین اتکاء حقوق ایران به تابعیت زوج یا تابعیت ابوین تفاوت­های قابل­­توجهی با پروتکل لاهه و مصوبه اتحادیه اروپا ایجاد کرده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

.

نویسنده [English]

  • Reza Maghsoudi
university of guilan
چکیده [English]

.