بررسی فقهی ـ حقوقی اجرت‏المثل زوجه در ایام زوجیت و میزان کارآمدی قوانین در استیفای آن

نویسنده

دانشجوی دکتری رشته مطالعات زنان دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

اجرت‏المثل ایام زناشویی، تأسیسی حقوقی است که قانون اصلاح مقررات طلاق برای نخستین بار در حقوق ایران ابداع نمود و در جهت حفظ حقوق زوجه در هنگام طلاق و با شرایطی خاص، زوج را مکلف به تأدیه آن در حق زوجه کرد. در این پ‍‍ژوهش، مبانی فقهی اجرت‏المثل ایام زوجیت و جایگاه حقوقی آن در قوانین تبیین می‏شود، سپس شرایط تعلق اجرت‏المثل به زوجه و چگونگی تعیین میزان و زمان مطالبه اجرت‏المثل از سوی زوجه بررسی می‏گردد و میزان توفیق بند «ب» تبصره 6 ماده واحده اصلاح مقررات مربوط به طلاق در استیفای این حق مالی زوجه ارزیابی می‌شود. نویسنده در پایان، رویه قضایی محاکم را در برخورد با این  تأسیس حقوقی مورد بازبینی قرار می‏دهد و نتیجه می‏گیرد که وجود موانع متعدد حقوقی و اجرایی، مانند تعارض اصل و ظاهر در تعیین عدم تبرع زوجه در انجام امور منزل، تعارض ماده 336 قانون مدنی با تبصره 6 ماده واحده اصلاح مقررات طلاق مصوب 1372 مجمع تشخیص مصلحت، تکثر عرضی قوانین، فقدان سازوکار واحد در تعیین میزان اجرت‏المثل، عدم انطباق اجرت‏المثل تعیین شده از سوی محاکم با ارزش کار زوجه در منزل زوج، اطاله دادرسی و... عملاً موجب شده که زنان در بسیاری موارد نتوانند به این حق مالی خود دست یابند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Jurisprudential and Legal Studies of Adequate Payment During Marital Life and Its Applicability